1- مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 2- قاضی دادسرای دیوان عالی کشور، تهران، ایران. 3- عضو پزشکی قانونی هیأت انتظامی پزشکی، کرمانشاه، ایران.
چکیده: (13 مشاهده)
زمینه و هدف:امروزه تأمین غذا یکی از مهمترین و اساسیترین دغدغهها و نیاز انسانها میباشد و دولتها نقش کلیدی در تأمین غذای کافی و سالم و نهایتاً حفظ و ارتقای سلامت در سطح جامعه بر عهده دارند. حق بر امنیت غذایی همواره به عنوان یکی از پایههای حقوق اساسی مردم در هر نظام حکومتی به ویژه قانون اساسی کشورها مورد توجه بوده است و تأمین غذای سالم و برخورداری از زندگی سالم در زمره حقوق مسلم شهروندی قرار داشته، به نحوی که از شاخصههای جامعه ایدهآل، داشتن وضعیت سلامت مطلوب در پرتو دسترسی به غذای کافی و مغذی است. روش:این تحقیق از نوع نظری و روش تحقیق به صورت توصیفی ـ تحلیلی است. جمعآوری اطلاعات به صورت کتابخانهای و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات حقوقی صورت گرفته است. ملاحظات اخلاقی:در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: یافتههای این پژوهش نشان میدهد حق بر امنیت غذایی شاخصی مهم در زمینه توسعه انسانی، اقتصادی و امنیت ملی است و زمینه تحقق سایر حقوق بشری را برای اشخاص فراهم میکند. نتیجهگیری:نتایج بررسی حکایت از آن دارد، هرچند کارکرد دولت در دسترسی مردم به غذا و تغذیه سالم از حیث کیفی در ایران ممکن است با وضعیت مطلوب و قابل قبول آن فاصله داشته باشد، لیکن تأمین غذای کافی و سالم یکی از مؤلفههای اساسی توسعه و سلامت جامعه است و دولتها در قبال آن مسئول میباشند.
