1- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. 2- گروه تغذیه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.
چکیده: (11 مشاهده)
زمینه و هدف:ناامنی غذایی یکی از مهمترین چالشهای ساختاری در حوزه سلامت عمومی است و فشار اصلی آن بر جمعیتهای آسیبپذیر وارد میشود. این پدیده صرفاً یک مسأله تغذیهای نیست، بلکه بازتابی از نابرابریهای اقتصادی و اجتماعی و همچنین سیاستگذاریهای ناکارآمد است که دسترسی پایدار به غذای سالم، مغذی و کافی را محدود میکند. در چنین شرایطی، گروههایی مانند کودکان، زنان، سالمندان و خانوارهای کمدرآمد بیشترین خطر را تجربه میکنند. این مطالعه تأکید میکند که مقابله با ناامنی غذایی نیازمند سیاستگذاریهای کلنگر، عدالتمحور و مبتنی بر شواهد است که در آن پیوند بین سلامت، تغذیه، رفاه اجتماعی و ساختارهای قدرت مورد بازبینی قرار گیرد. حرکت به سوی نظامهای غذایی عادلانهتر، تنها راه کاهش شکافهای تغذیهای و تضمین سلامت پایدار برای جمعیتهای آسیبپذیر خواهد بود. روش: این مرور روایتی با هدف بررسی جنبههای مختلف ناامنی غذایی در گروههای آسیبپذیر انجام شد. دادههای کمی و کیفی از منابع معتبر جهانی مانند FAO، WHOو مقالات علمی داوریشده استخراج شدند. انتخاب منابع با تمرکز بر ناامنی غذایی در گروههایی نظیر کودکان، زنان باردار، سالمندان و بیماران انجام گرفت. تحلیل دادهها به صورت کیفی و با رویکرد موضوعی صورت پذیرفت. ملاحظات اخلاقی:این مرور روایتی صرفاً بر اساس منابع منتشرشده انجام شده است و هیچ مشارکت انسانی یا حیوانی در آن وجود نداشت. از این رو دریافت تأییدیه اخلاقی ضروری نبود. تمامی منابع به درستی ارجاع داده شدند تا اصول امانتداری علمی رعایت شود. در مطالعه حاضر از ابزارهای هوش مصنوعی برای ویرایش زبانی بهره گرفته شده است و نویسندگان در تمام مراحل نگارش، اصول شفافیت و گزارشدهی مسئولانه علمی را رعایت کردهاند. یافتهها: ناامنی غذایی تأثیرات شدیدی بر سلامت جسمی و روانی دارد و منجر به گرسنگی مزمن، کمبود ریزمغذیها، چاقی و مشکلات رفتاری میشود. این شرایط به واسطه عواملی مانند فقر، بیثباتی اقتصادی و تغییرات اقلیمی تشدید میشود. پاسخدهی مؤثر نیازمند سیاستهای پایدار و حساس به فرهنگهای مختلف، مداخلات بومیسازیشده و راهکارهایی است که کرامت انسانی را حفظ کنند. اصلاح نظامهای غذایی و شیوههای توزیع یارانه برای دستیابی به ثبات تغذیهای ضروری است. نتیجهگیری:ناامنی غذایی تهدیدی ساختاری ریشهدار در نابرابریهای اجتماعی و اقتصادی است که سلامت جسمی و روانی جمعیتهای آسیبپذیر و اقتصاد گستردهتر جامعه را تحت تأثیر قرار میدهد. مقابله با آن نیازمند رویکردی جامع، عدالتمحور و میانرشتهای است که سلامت عمومی، سیاستهای رفاهی و حمایت اجتماعی را تلفیق کند. هوش مصنوعی نیز میتواند با تحلیل دادهها و پیشبینی نیازهای تغذیهای به ارتقای اثربخشی سیاستها کمک کند.
Akbari M, Naghib S. Food Insecurity as a Structural Threat to the Health of Vulnerable Populations: A Review of Nutritional Dimensions. HLJ 2025; 3 (3) :1-13 URL: http://healthlawjournal.ir/article-1-123-fa.html
اکبری مائده، نقیب سارا. ناامنی غذایی به عنوان تهدیدی ساختاری برای سلامتی جمعیتهای آسیبپذیر: مروری بر ابعاد تغذیهای. مجله حقوق سلامت. 1404; 3 (3) :1-13
